درد دلهای یک شهرستانی

    سلام

    سایه ها منو ول نمی کنن !

    هرجا میرم همرام میان !

    نمی دونم کی بهشون گفته که نباید هیچ وقت دست از سرم بر دارن ؟  نمی دونم چی باعث شده که فکر کنن من دوستشون دارم و همیشه می تونن باهام باشن حتی نظرم رو هم نپرسن ! ولی یک لحظه تنهام نذارن .

    یه روز با خودم فکر کردم که اگر نور رو بیشتر کنم ممکنه سایه ها فرار کنن ! وسط اتاق ایستادم و تمام دور و برم رو پر کردم از چراغ هایی که نورهای وحشتناکی داشتن ! همه رو روشن کردم و چشمم رو کاملا باز کردم . چشمی که از شدت نور می سوخت . کاملا بدنم رو راست کردم . بدنی که خیس عرق بود اما در کمال تعجب دیدم که دور تا دورم پر از سایه هاییه که از همیشه پررنگ تر و بلندترن . وحشت تمام وجودم رو گرفت . نمی دونستم باید به کجا فرار کنم ! باید توی کدوم اتاق تنگ و تاریک قایم بشم و یا توی سینه کی آروم بگیرم ! همینطور می دویدم . می دونستم که تمام این فکرا بیخوده چون همه اونها هم سایه هایی داشتن تنگ تر و تاریکتر از اون قبلی !

    با خودم گفتم اگر از زمین بلند بشم و تو هوا شناور اونوقت دیگه سایه ها دستشون بهم نمی رسه . میدونم چطور باید از زمین بلند بشم و تو هوا معلق . اما این رو هم میدونم که اگر این کار رو بکنم دیگه راهی برای برگشت به زمین ندارم . اونوقت من خود نورم ! اونوقت اونقدر با سایه ها فاصله دارم که خودم می تونم برای دیگران سایه تولید کنم . میتونم کارخونه سایه گذاری بزنم و از این راه درآمد خوبی داشته باشم . می تونم اونوقت همه چیز برای خودم بخرم . حتی چتری که نمیذاره سایه بهم بخوره ! مطمئنم که گرونه . اما ارزشش رو داره . گرچه دیگه به درد  من نمی خوره چون من خود نورم . اما کار از محکم کاری عیب نمی کنه .

    نور بودن عجب لذتی داره !!

    سلام  .

    مرده با زنده چه فرقی داره ؟ تابوت با تخت خواب ! وقتی یکی مرده  !!

    وقتی مردی دیگه کسی نمیاد واست روضه بخونه که کارش رو راه بندازی بلکه میان برات روضه میخونن که دلشون آروم بشه ٬ که گناهات پاک بشن . نمیخوان ببیننت که ازت یه چیزی بگیرن ! میخوان ببیننت که واست حمد و سوره بخونن .

    وقتی مردی چه فرق میکنه واسه کسایی که تو رو نمیشناسن ؟ در هر صورت ازت بی خبرن و ککشون هم نمیگزه که تو از این شهر رفتی !

    وقتی مردی دیگه خیالت راحت نیست که وقتی از خواب بیدار شدی یه لیوان شیر سر بکشی و بری در مغازه . دیگه نمی ترسی دهنت بو بده وقتی آبجو خوردی ! آخه دیگه مردی و زنده نیستی که شبا تو پارک شهر قدم بزنی .

    البته وقتی مردی باز هم مثل همین الان هیچ کار مثبتی انجام نمیدی . مثل حالا دیگه کسی جواب سلامت رو نمیده .

    البته ...   دیگه راهی نیست که خاطراتت رو بنویسی و مثل  حالا که نمینویسی باز هم نمی نویسی .

    البته ...  به درد کسی هم نمیخوره و نمی خوری مثل همین الان .

    پس بهتره همین الان بمیری مثل این مدتی که مرده بودی .