درد دلهای یک شهرستانی

سلام

    من همونی ام که همیشه به خودم میگفتم پول بی ارزشترین چیز دنیاست و هیچ وقت بخاطرش خودم رو به دردسر نمی اندازم . اما امروز که افتادم تو زندگی و کار می بینم که این حرفا واقعا کشکه و دوغ که میشه بدون پول فراوون زندگی کرد . حالا و با این توصیفات من یک مرد بدهکار و همیشه در حال کارم به امید روزای بهتر هستم .

    می دونین ؟  گاهی اوقات فکر می کنم حالا و با این همه بدهکاری ممکنه یه روز اونقدر پولدار بشم که دیگه لازم نباشه این همه کار بکنم و منت این آدما رو نکشم ؟

    مطمئنا با زحمت زیاد و برنامه ریزی درست میشه خیلی چیزا رو به دست آورد . ولی به چه قیمتی ؟ تا کی ؟

    خدا همه آدما رو دوست داره چون جزئی از وجودش خودش هستن . شاید مدتی سختی بکشن ولی اگر یه کم توکل داشته باشن و امیدوار باشن همه چیز درست میشه . من این موضوع رو تجربه کردم ! وقتی که از خدا چیزی خواستم و از ته دل براش دعا کردم اون هم بهم داده . میدونم که توکل و امید به رحمت خدا همه کار میکنه !

    خدا ببخشه ! من خیلی وقته که نماز نمی خونم ! میدونین ؟ فکر میکنم حالا و تو این شرایط اگر برم سراغش یه نوع خودخواهی محسوب میشه که این همه مدت بیخیالش بودم اما حالا که بهش نیاز دارم برم سراغش اما میتونم با ادامه دادنش و سعی بر اینکه همیشه بخونم این کسری رو جبران کنم . خدا کمکم کنه !