درد دلهای یک شهرستانی

   سلام گلم

   برگای سفید زمستان رو دیدی رو شاخه های سیاه ؟
   گاهی اوقات گرمتر از اونی ام که تو فکر میکنی با وجود همه سردی ها ...

   و
   سایه سیاه یه درخت بزرگ و سرسبز رو دیدی توی یه روز آفتابی ؟
   بعضی روزا بیشتر از اونی که فکر میکنی روزگارم سیاه ِ توست ...

   حتی بیشتر ساعتهام رنگ تو رو دارن . باور کن !
   نه ! رنگ که نه ! بوی تو رو دارن ! به مشام میرسن . تو ریه هام میرن و میان ...
   هـی میرن و میان !

   ثانیه ها ؟
   آره ! اونام درگیر همون هستن و نمیدونم چرا میچرخن و اصلا سرگیجه نمیگیرن با وجود اینکه میدونن    همیشه باید دور مرکز بچرخن ...
   دور مرکز ...

   میمونه رنگ های دور و برم که میدونی با رنگ و نقش سر و کار دارم !
   هر طرحی میزنم میگن بازم مث هموناییه که ۸ - ۹ ماهه پشت هم داری میزنی ...
   میگن آخه چته که از این رو به اون رو شدی ؟

   جوابی ندارم !
.
.
.

   نه برای روزام / نه ساعتام / نه ثانیه هام و نه رنگ ها و بوهایی که باهاشون سرو کار دارم

   جوابی ؟
   نــــدارم !

   ...   باز بپرس چته   ...

چشاي  آبي تو مثل يه در يا مي مونه                     دل خسته ی من مثل یه ماهی می مونه

ماهی خسته ی من می خواد تو دریا بمونه               ماهی خسته ی من نذار که تنها بمونه

ماهی دوست داره خونه اش همیشه تو دریا باشه        بوسه بر موج بزنه کنار ماهی ها باشه

ماهی خسته ی من می خواد که تنها نباشه                ماهی خسته ی من بذار تو دریا بمونه

ماهی اگه تنها باشه خسته و دلگیر می شه               ماهی تو دریا نباشه اسیر ماهیگیر می شه

نکنه یکی بیاد چشمات و از من بگیره ؟                  ماهی دل بمیره دریا تو ماتم بگیره

ماهی خسته ی من نذار که تنها بمونه                     ماهی خسته ی من نذار که تنها بمونه